/ Thee met boekjes

Thee met boekjes E

ABCDE
FGHIJK
LMNOP
QRSTU
VWXYZ

Enige tijd geleden probeerde Zamenhof zijn zelf verzonnen lingua franca aan de man te brengen. Grieks en Latijn hadden immers Europa veroverd, maar waren terug uitgestorven. Na een grondige studie stelde Zamenhof vast dat deze twee talen te ingewikkeld bleken om als echte basistaal te dienen. Hij bewonderde bovendien het Engels voor zijn eenvoud. Het succes van Grieks en Latijn en de gemakkelijke constructies van Engels voegde hij samen en hij ontwikkelde het ‘Esperanto’. Hoewel de zestien pagina’s basisregels goed onthaald werden en Zamenhof veel meer dan een handvol aanhangers wist te verzamelen, is het Esperanto dan toch niet uitgegroeid tot wereldtaal. Het Engels lijkt hier bijvoorbeeld wel toe in staat. Engels op tv, Engels in de media en zelfs Engels als vak op school. We kunnen er niet omheen dat het zijn functie als internationale taal vervult en zijn stempel drukt op het Nederlands. Er zijn taalpuristen die deze invloed het liefst mijden en naarstig op zoek gaan naar Nederlandse vervangingen. Ze zijn bijvoorbeeld niet vies van woorden als wentelwiek (helikopter) of botsballon (airbag). Zulke overdreven purismen zijn niet altijd nodig, denk ik, want ook het Engels kan best een mooie taal zijn.
Voor deze editie van Thee met boekjes nodigde ik een gast uit die haar weg wel weet tussen de Engelse zinnen. Als liefhebber van deze taal, voert ze je doorheen poëtische strofes en dompelt ze je onder in de dromerige sfeer van een gedicht. Veel leesplezier!

Birgit Bartels (vijfde jaar):

I wandered lonely as a cloud
That floats on high o'er vales and hills,

Dit is de eerste zin van, naar mijn mening, één van de mooiste gedichten ooit geschreven. Het hele gedicht en vooral ook het rijmschema dat William Wordsworth hier hanteert, sprak mij meteen aan toen ik het voor het eerst las. Vooral de laatste strofe intrigeerde mij zozeer dat ik het opnieuw en opnieuw wou lezen tot ik het zelfs helemaal vanbuiten kende. Dit gedicht is vooral ook zeer speciaal voor mij omdat het mij voor het eerst deed inzien hoezeer Engelse literatuur mij interesseert. Het is als het ware het beginpunt van mijn steeds groter wordende interesse die mij naar meer geweldige schrijvers leidde zoals Jane Austen, Emily Brontë, enz. Elke keer als ik nu een weide gele bloemen zie, zoals bijvoorbeeld op mijn weg naar school, moet ik denken aan dit prachtige gedicht en zo ook aan de andere gedichten die ik ondertussen vergaard heb. Bij deze gedachte wordt mijn hart onmiddellijk gevuld met plezier en danst het verder met de daffodils.

I wandered lonely as a cloud
That floats on high o'er vales and hills,
When all at once I saw a crowd,
A host, of golden daffodils;
Beside the lake, beneath the trees,
Fluttering and dancing in the breeze.

Continuous as the stars that shine
And twinkle on the milky way,
They stretched in never-ending line
Along the margin of a bay:
Ten thousand saw I at a glance,
Tossing their heads in sprightly dance.

The waves beside them danced; but they
Out-did the sparkling waves in glee:
A poet could not but be gay,
In such a jocund company:
I gazed - and gazed - but little thought
What wealth the show to me had brought:

For oft, when on my couch I lie
In vacant or in pensive mood,
They flash upon that inward eye
Which is the bliss of solitude;
And then my heart with pleasure fills,
And dances with the daffodils.

gedicht: William Wordsworth

Nina Le Compte

Nina Le Compte

Oud-leerling, gewezen hoofdredactrice van de CollegeFlits, voormalig voorzitster van het gezellige Cultuurcomité, blijvende ondersteuning voor de nieuwe redactie

Read More